Bread and Butter

Μπιφτέκια χωρίς κρέας και τζατζίκι

                                    
To δικό μου τζατζίκι, εκτός από αγγούρι, σκόρδο και γιαούρτι έχει και μελιτζάνα. Η μελιτζάνα δεν επεμβαίνει καθόλου στη γεύση κι αν δεν το ξέρεις δεν το καταλαβαίνεις καθόλου. Όμως, δίνει υφή και κάνει το τζατζίκι πιο νόστιμο.

Υπάρχουν αμέτρητοι τρόποι για να φτιάξει κανείς μπιφτέκια χωρίς κρέας. Συνήθως κοιτάζω τι υπάρχει διαθέσιμο στο ντουλάπι και βασίζομαι εκεί. Αυτή τη φορά ήταν φακές και κιμάς σόγιας, κάποια άλλη φορά μπορεί να είναι μανιτάρια ή ρεβίθια.

Για 6 άτομα

                                    

Μπιφτέκια χωρίς κρέας

• 100 γρ. Φακές

• 100 γρ. Κιμάς σόγιας

• 2-3 κουτ. Σούπας ρίγανη

• Περίπου ένα λίτρο ζωμός λαχανικών

• 2-3 κουτ. Σούπας αλεύρι και 2-3 κουτ. Σούπας λάδι / ή 2 αυγά

• Αλάτι

 
Μαγειρεύουμε τις φακές και τη σόγια σε ζωμό λαχανικών. Στραγγίζουμε κι αφήνουμε να κρυώσουν.
Τα περνάμε από το μπλέντερ για να γίνουν πουρές.
Ανακατεύουμε τον πουρέ με δύο αυγά. Αν δεν θέλουμε αυγά μπορούμε να βάλουμε λάδι και λίγο αλεύρι. Προσθέτουμε ρίγανη και αλάτι.
Τα πλάθουμε και τα βάζουμε σε ταψί που έχουμε στρώσει με αντικολλητικό χαρτί. Αν δεν έχουμε, πρέπει να αλείψουμε λάδι στο ταψί.
Τα ψήνουμε στους 180 C για 20 λεπτά ή μέχρι να δούμε πως είναι έτοιμα (δεν θα διαλύονται).
Σερβίρουμε με δροσερό τζατζίκι.

                                    

Το τζατζίκι μου

• 1 ½ φλ. Γιαούρτι σακούλας

• 1 μεγάλο αγγούρι

• 1 μελιτζάνα μέτρια

• 4-5 σκελίδες σκόρδου

• 3-4 κουτ. Σούπας ελαιόλαδο

• 1 κουτ. γλ. ξίδι

• Αλάτι

• 3-4  κουτ. σούπας Ελαιόλαδο για τη μελιτζάνα

• 1 φλ. Ζωμός λαχανικών για τη μελιτζάνα

Κόβουμε τη μελιτζάνα σε φέτες και τηγανίζουμε σε ελαιόλαδο. Θέλουμε να μαλακώσει πολύ, γι αυτό μόλις σωθούν τα υγρά, προσθέτουμε τον ζωμό λαχανικών και αφήνουμε να απορροφηθεί. Μόλις η μελιτζάνα είναι έτοιμη, την στραγγίζουμε και την βάζουμε στο μπλέντερ.
Τρίβουμε το αγγούρι στον τρίφτη, το στραγγίζουμε πολύ καλά, το αλατίζουμε.
Σε ένα μπολ προσθέτουμε το λιωμένο σκόρδο, το ξίδι, το γιαούρτι, το αγγούρι, το λάδι και ανακατεύουμε.
Σερβίρουμε κρύο.

 

Είμαι κόκκινη αλλά όχι από ντροπή

                                    

Μόνο όσοι έχουν αγνή καρδιά μπορούν να φτιάξουν καλή σούπα.
Ludwig van Beethoven

Υπάρχουν αντιρρήσεις ως προς το αν το κόκκινο φαγητό πρέπει να τρώγεται. Μίλησα για τη σούπα στον φίλο μου Steve και είπε πως όχι, το κανονικό φαγητό δεν είναι κόκκινο. «Κι οι ντομάτες;» ρώτησα. «Φαγητό του διαβόλου».

Αυτή η κόκκινη σούπα όμως δεν έχει ντομάτες, έχει παντζάρι. Μόνο δύο ρίζες παντζαριού. Και άλλα λαχανικά τα οποία όμως είναι πιο διακριτικά και όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, καπελώνονται από το παντζάρι.

Όμως είναι μια πολύ νόστιμη σούπα και δεν συζητάμε για το πόσο δυναμωτική είναι επίσης. Τα παντζάρια είναι πολύ καλή πηγή κάλιου, που ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση, είναι πλούσια σε βιταμίνη C που είναι γνωστή για τις αντιοξειδωτικές της ιδιότητες, τη δράση της κατά της χοληστερόλης, των καρδιακών παθήσεων, των ελεύθερων ριζών και άλλων διαβολικών πραγμάτων.

Ωστόσο, αν ακόμη νομίζετε πως τα κόκκινα πράγματα δεν είναι για φάγωμα, μπορείτε να την αραιώσετε με λίγη κρέμα γάλακτος ή γιαούρτι. Έτσι θα γίνει ροζ. Το ροζ είναι καλό.

Δοκιμάστε την ακούγοντας Comfort of Strangers – Beth Orton

Θα χρειαστούμε:

• 2 ρίζες από παντζάρια τριμμένα για να φύγουν τα χώματα

• 2 πατάτες, τριμμένες για να φύγουν τα χώματα

• 3 καρότα  

• 6 καρύδια πολύ τριμμένα  

• 2 κουταλιές σούπας λάδι

• 1 κουταλάκι μοσχοκάρυδο

• ζωμός λαχανικών

• Αλάτι – πιπέρι

Βράζουμε τα λαχανικά μέχρι να μαλακώσουν (όχι εξοντωτικά όμως). Τα ξεφλουδίζουμε και τα κόβουμε σε κομμάτια. Τα βάζουμε στο μπλέντερ και τα κάνουμε πουρέ. Μάλλον θα το κάνουμε σε δόσεις, εκτός κι αν έχουμε ένα πραγματικά μεγάλο μπλέντερ.

Ζεσταίνουμε το λάδι σε κατσαρόλα, προσθέτουμε το μοσχοκάρυδο, τον πουρέ λαχανικών και ένα ποτήρι ζωμού λαχανικών και σιγοβράζουμε για 5 λεπτά ώστε να ενωθούν όλα καλά.

Από το πόσο πηχτή ή αραιή θέλουμε τη σούπα εξαρτάται το πόσο ζωμό λαχανικών θα βάλουμε. Σαφώς, μπορούμε να την αραιώσουμε με γάλα, ή γιαούρτι. Προσθέτουμε τριμμένο καρύδι σε κάθε πιάτο λίγο πριν σερβίρουμε.

Η τυρόπιτα της Πέννυς

                                  

                                                                 

Πέννυ λένε την αδελφή μου κι αυτή είναι η τυρόπιτα που φτιάχνει ανοίγοντας δικό της φύλλο φυσικά. Φυσικά, γιατί, ειλικρινά, παίρνει λιγότερο χρόνο από το να περιμένεις να ξεπαγώσει το έτοιμο από την κατάψυξη.

Το γεγονός ότι η αδελφή μου κάνει αιωνίως δίαιτα δεν την εμποδίζει από το να φτιάχνει μπεσαμέλ και να την βάζει στην τυρόπιτα, την οποία έπειτα μοιράζει στους ανυποψίαστους συγγενείς. Επειδή όμως η τυρόπιτα είναι τόσο νόστιμη, έχω πει στον εαυτό μου πως μπορώ να τρώω ένα κομμάτι για πρωινό (και μετά να παρακολουθώ τα κουμπιά να σπάνε).

Θα χρειαστούμε:

Για το φύλλο

• 5 φλιτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις

• ½ φλιτζάνι νερό

• ½ φλιτζάνι λάδι

• Λίγο αλάτι

Για τη γέμιση

• 300 γρ. Φέτα

• 200 γρ. Γραβιέρα

• 2 αυγά χτυπημένα

• Πιπέρι

• Άνηθο

• 2 φλιτζάνια μπεσαμέλ

Για τη μπεσαμέλ

• 2 κουταλιές σούπας καλό βούτυρο

• 2 γεμάτες κουταλιές αλεύρι

• 500 ml γάλα

• 2 αυγά

• 200 γρ. Τυρί τριμμένο (γραβιέρα, κεφαλοτύρι κλπ)

Για να ραντίσουμε την πίττα

• λίγο γάλα
• ένα χτυπημένο αυγό

Ανακατεύουμε τα υλικά για τη ζύμη και την πλάθουμε καλά. Την αφήνουμε για μισή ώρα να ξεκουραστεί, σε μπολ καλυμμένο με μία πάνινη πετσέτα.

Μισή ώρα αργότερα ανοίγουμε τα δύο φύλλα, να έχουν πάχος μισού εκατοστού. Λαδώνουμε καλά το ταψί, απλώνουμε το ένα φύλλο. Ανακατεύουμε σε μπολ όλα τα υλικά της γέμισης (και τη μπεσαμέλ) και τα ρίχνουμε στο ταψί. Καλύπτουμε με το άλλο φύλλο. Σε ένα μικρό μπολάκι χτυπάμε λίγο γάλα με ένα αυγό και με αυτό αλείφουμε το φύλλο.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 C για 50-60 λεπτά, μέχρι να ροδίσει.

Πώς κάνουμε την μπεσαμέλ

Βάζουμε το βούτυρο σε κατσαρόλα να λιώσει. Προσθέτουμε το αλεύρι, ανακατεύοντας συνεχώς με ξύλινη σπάτουλα για να μη σβολιάσει.

Ρίχνουμε το γάλα (που πρέπει να είναι χλιαρό) και το τυρί και ανακατεύουμε συνέχεια. Η σάλτσα είναι έτοιμη. Πριν την βάλουμε στην πίττα την πασπαλίζουμε με τριμμένο τυρί για να γίνει πιο τραγανιστή.

 

 

Πανεύκολο cheesecake σοκολάτα

                                    

Eπειδή είναι πανεύκολο δεν σημαίνει πως είναι και ακίνδυνο. Όταν με ρωτάνε "είναι πολύ παχυντικό;" απαντώ "δεν έχει καθόλου ζάχαρη!" και λέω αλήθεια. Τι να την κάνει τη ζάχαρη;

Έχω κι άλλη μια ερώτηση όμως: Ποιος ΔΕΝ έχει σηκωθεί το βράδυ για να φάει μερέντα με το κουτάλι;  Ο νικητής θα λάβει ένα βαζάκι αγγουράκια τουρσί.

Θα χρειαστούμε

• 350 γρ. μπισκότα digestive

• 200 γρ. βούτυρο

• 200 ml κρέμα γάλακτος

• 200 γρ τυρί κρέμα

• 100 γρ. σοκολάτα με 70% κακάο

• 1 μερέντα, ή nutella ή άλλη παρόμοια κρέμα

• σκόνη κακάο

Θρυμματίζουμε τα μπισκότα στο μπλέντερ. Τα ρίχνουμε σε βαθύ μπολ και με μίξερ χτυπάμε με το βούτυρο μέχρι να γίνουν ένα ενιαίο μείγμα. Σε φόρμα για τάρτες, βάζουμε το μείγμα και το στρώνουμε ομοιόμορφα με τα δάχτυλά μας ώστε να έχει το ίδιο πάχος παντού. Το βάζουμε στο ψυγείο για 45 λεπτά.
Χτυπάμε με το μίξερ σε μπολ, το τυρί κρέμα, την κρέμα γάλακτος, τη μερέντα, τη λιωμένη σοκολάτα και δοκιμάζουμε. Αν θέλουμε το μείγμα πιο πικρό προσθέτουμε σκόνη κακάο και ξαναχτυπάμε. Όσο περισσότερο κακάο προσθέτουμε τόσο λιγότερο γλυκό θα είναι το cheesecake.
Απλώνουμε ομοιόμορφα το μείγμα πάνω στη βάση του cheesecake και βάζουμε στην κατάψυξη για μισή ώρα ή τρία τέταρτα, ή μέχρι να πήξει η κρέμα. Πριν σερβίρουμε πασπαλίζουμε με λίγη σκόνη κακάο.

 

Ταρτάκια με μανιτάρια

                                  

Αυτό το φαγητό έγινε τυχαία, επειδή μου είχε περισσέψει ένα φύλλο ζύμης στο ψυγείο. Επειδή όμως είχε επιτυχία μπορεί να το κάνω κλασικό. Όπου κλασικό είναι το φαγητό εκείνο που φτιάχνω όταν φοβάμαι και αμφιβάλλω για τον εαυτό μου και θέλω να φτιάξω κάτι ασφαλές. Γίνεται γρήγορα, αν και οι αληθινοί πιστοί θα το φτιάξουν με δική τους ζύμη, για την οποία όμως θα μιλήσουμε άλλη φορά.

Για 6-8 άτομα ως ορεκτικό

• 2 αυγά

• 160 γρ. φέτα θρυμματισμένη

• 400 γρ. μανιτάρια σε φέτες

• 2-3 κουταλιές ελαιόλαδο

• 1 φύλλο σφολιάτας (αν το θέλετε αφράτο) ή ζύμης κουρού (αν θέλετε περισσότερο φαγητό και λιγότερο αέρα)

• 3 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα

• λίγο βούτυρο για το ταψί

• Αλάτι και πιπέρι

Χτυπάμε τα αυγά και προσθέτουμε την θρυμματισμένη φέτα.
Σωτάρουμε τα κρεμμυδάκια στο λάδι και προσθέτουμε τα μανιτάρια. Όταν μαλακώσουν, τα ρίχνουμε στο μείγμα με τη φέτα και τα αυγά. Ρίχνουμε πιπέρι. Αν η φέτα είναι αρκετά αλμυρή αποφεύγουμε να βάλουμε αλάτι.
Παίρνουμε μια φόρμα για ταρτάκια ή μικρά κέικ, τη βουτυρώνουμε και απλώνουμε τη ζύμη από πάνω. Προσεκτικά για να μην τρυπήσει, την προσαρμόζουμε στις θέσεις των κέικ. Όταν έχουμε στρώσει όλες τις φορμίτσες με τη ζύμη, με ένα μαχαίρι διαχωρίζουμε τα κομμάτια της ζύμης ώστε η κάθε φορμίτσα να είναι αυτόνομη. Γεμίζουμε με το μείγμα κάθε φορμίτσα και στρώνουμε τη ζύμη που έχει περισσέψει γύρω-γύρω ώστε να περιβάλλει αλλά να μην καλύπτει τη γέμιση. Δεν χρειάζεται να είμαστε πολύ ευλαβείς σχετικά με το δίπλωμα της ζύμης (πράγμα που διαπιστώνουμε στη φωτογραφία).
Βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου, για μισή ώρα περίπου, ή μέχρι να έχει χρυσήσει η ζύμη και να έχει σταθεροποιηθεί η γέμιση.

Pasta Power

                                  
  

 «Η ζωή είναι ένας συνδυασμός μαγείας και ζυμαρικών» Federico Fellini

 

Η αγαπημένη μου σκηνή στην αγαπημένη μου ταινία Lost in Translation, είναι αυτή, στην οποία ο Bob (Bill Murray) διαπιστώνει πως η κατάσταση με τη γυναίκα του είναι μάλλον μη αναστρέψιμη και προσπαθεί να της πει κάτι στο τηλέφωνο, ενώ βρίσκεται στο τζακούζι του γιαπωνέζικου ξενοδοχείου, στο Τόκιο. Ξεκινά να λέει πως κάτι πρέπει να αλλάξει, όμως φαίνεται πως δειλιάζει  και καταλήγει να της λέει:
«Δεν ξέρω...Απλώς θέλω να ζω πιο υγεινά. Να αρχίσω να προσέχω τον εαυτό μου. Να τρώω πιο υγιεινά –όχι τόσα πολλά ζυμαρικά. Θα ήθελα να αρχίσω να τρώω γιαπωνέζικα φαγητά.»
Ναι, ναι, ρίξε το φταίξιμο στα ζυμαρικά Bob.

Όταν είμαι αγχωμένη ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο καταπονημένη θέλω να τρώω ζυμαρικά. Το ιδεώδες είναι να φτιάξω τα ζυμαρικά μόνη μου (αν και όχι πένες, αυτό θα ήταν πραγματικό μαγικό τρικ) αλλά όταν έχω ταλαιπωρηθεί, ίσως το τελευταίο πράγμα που θέλω είναι να γυρίζω την μηχανή ζυμαρικών. Ή μπορεί και όχι. Μπορεί να αποβεί παρηγορητικό.   

 

Πένες με σπανάκι και τυριά στον φούρνο

4-5 μερίδες

• 1 πακέτο πένες

• 2 κουταλιές λάδι

• 4 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα

• 2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο

• 3 κουταλιές ψιλοκομμένο μάραθο

• 500 γρ. ψιλοκομμένο σπανάκι

• 230 γρ. γραβιέρα τριμμένη

• 300 ml κρέμα γάλακτος μαγερικής

• 120 γρ. τριμμένη σε κομμάτια φέτα

• 10-15 πράσινες ελιές

Βράζουμε τα ζυμαρικά σε αλατισμένο νερό. Σε δύο κουταλιές λάδι σωτάρουμε τα κρεμμυδάκια και το σκόρδο και προσθέτουμε 500 γραμμάρια σπανάκι και μάραθο. Αφού μαλακώσουν όλα τα λαχανικά, τα ρίχνουμε σε ταψί μαζί με τις πένες, τη γραβιέρα και τη φέτα.

Βάζουμε στο φούρνο, στους 180 βαθμούς Κελσίου μέχρι να λιώσουν τα τυριά και το φαγητό να πάρει ένα ωραίο χρυσό χρώμα. Πριν σερβίρουμε κάθε πιάτο πασπαλίζουμε με κομμάτια πράσινης ελιάς.

 

 

Mελιτζανοσαλάτα λίγο καυτερή

                                       

Αυτή η μελιτζανοσαλάτα είναι λίγο πιο πικάντικη από τις άλλες και νομίζω πως ταιριάζει τέλεια ως γέμιση σε σάντουιτς μαζί με μοτσαρέλα. Κανονίστε να μην συναντήσετε κανέναν για λίγες ώρες μετά.

Χρειαζόμαστε

• 2 μελιτζάνες

• 2-3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο

• Λάδι

• Πιπεριά κίτρινη ή κόκκινη ή πορτοκαλί

• 1 κουταλιά ξύδι μπαλσάμικο

• Ψίχα από 10-15 καρύδια

• Αλάτι και πιπέρι

Κόβουμε τις μελιτζάνες σε κύβους. Σωτάρουμε σε λίγο λάδι 2 σκελίδες σκόρδο και ρίχνουμε τις μελιτζάνες μέχρι να μαλακώσουν. Αν τελειώσουν τα υγρά πριν μαλακώσουν, προσθέτουμε λίγο νερό.

Τις βάζουμε στο μπλέντερ με μια σκελίδα σκόρδο ακόμη,1 κουταλιά ελαιόλαδο και μισή κουταλιά ξύδι μπαλσάμικο. Προσθέτουμε μια πιπεριά κίτρινη στο μπλέντερ, την ψίχα από τα καρύδια, αλάτι και πιπέρι.

Τα αλέθουμε και δοκιμάζουμε αν χρειάζονται περισσότερο αλατοπίπερο ή ξύδι. Σερβίρουμε τη μελιτζανοσαλάτα κρύα, πασπαλισμένη με λίγο ακόμη τριμμένο καρύδι.

Μιλφέιγ με ψητά λαχανικά και σάλτσα πέστο

                                     
Σκέφτηκα να φτιάχνω αυτή τη συνταγή όλες εκείνες τις φορές που έχω καλέσει κόσμο στο σπίτι αλλά για κάποιον λόγο (ποιον;) βαριέμαι να μαγειρέψω. Το αποτέλεσμα έχει εντυπωσιακή εμφάνιση και είναι νόστιμο, με όλα τα λαχανικά του καλού Θεού μέσα. Και με λίγο λευκό κρασί, πάει κάτω μια χαρά.

Για 4 άτομα

Για το μιλφέιγ θα χρειαστούμε:

• 1 πακέτο σφολιάτα
• 300 γρ. μανιτάρια όλων των ειδών, κομμένα σε φέτες
• 2 κόκκινες ή πορτοκαλί πιπεριές, κομμένες σε φέτες
• 2 κολοκυθάκια κομμένα σε φέτες
• 300 γρ. πεκορίνο σε φλούδες
• 1/2 φλ. τσ. ελαιόλαδο
• 2 σκελίδες σκόρδου ψιλοκομμένες
• 100 ml λευκό κρασί
• αλάτι
• πιπέρι φρεσκοτριμμένο

Κόβουμε από το κάθε φύλλο σφολιάτας 6 δίσκους ή 6 τετράγωνα κομμάτια. Τους τρυπάμε με ένα πιρούνι και τους ψήνουμε σε μεγάλο ρηχό ταψί για 20 λεπτά περίπου μέχρι να ροδίσουν, στους 220°C.  

Όσο ψήνονται οι σφολιάτες, ζεσταίνουμε το μισό λάδι και σοτάρουμε τα μανιτάρια μαζί με το σκόρδο. Σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε να  εξατμιστούν τα υγρά. Προσθέτουμε αλατοπίπερο.

Σε τηγάνι χύνουμε το υπόλοιπο λάδι, ρίχνουμε τις πιπεριές και τα κολοκυθάκια, και αλατοπιπερώνουμε. Τα αφήνουμε για 10 λεπτά ή μέχρι να αρχίσουν να μαλακώνουν. Αφού μαλακώσουν, ανακατεύουμε τα ψημένα λαχανικά με τα μανιτάρια.

Στρώνουμε πάνω σε ένα δίσκο ή τετράγωνο κομμάτι σφολιάτας μερικά λαχανικά και πασπαλίζουμε με τυρί. Από πάνω βάζουμε τον δεύτερο δίσκο πάλι με λαχανικά και τυρί. Τέλος, βάζουμε τον τρίτο δίσκο χωρίς λαχανικά και πασπαλίζουμε με τυρί.

Κάνουμε το ίδιο με την υπόλοιπη σφολιάτα. Τα ψήνουμε για 5 λεπτά περίπου, ή μέχρι να λιώσει το τυρί από πάνω και τα σερβίρουμε με μια κουταλιά σάλτσα πέστο στο πλάι.

Για τη Σάλτσα πέστο θα χρειαστούμε:

• 4 κουταλιές κουκουνάρι
• 2 σκ. λιωμένο σκόρδο
• αλάτι πιπέρι
• 2 ½ φλ. φρέσκος βασιλικός ψιλοκομμένος
• 120 γρ. τριμμένη παρμεζάνα
• 120 γρ. τριμμένο πεκορίνο
• 1 φλ. καλό ελαιόλαδο

Βάζουμε τα κουκουνάρια, το σκόρδο, το αλατοπίπερο, τον βασιλικό και τα τυριά σε μεγάλο γουδί και τα χτυπάμε. Προσθέτουμε το λάδι σιγά σιγά και χτυπάμε συνέχεια μέχρι να γίνει κρεμώδες και λείο μείγμα. Μπορούμε να το κάνουμε και στο μπλέντερ, πάλι προσθέτοντας το λάδι λίγο λίγο. Με το γουδί όμως, τα αρώματα αναδεικνύονται καλύτερα.  

 

Μαγειρίτσα με πλευρώτους

                                          

 

Ξέρω πως το Πάσχα αργεί λίγο ακόμη, όμως ετοίμασα τη μαγειρίτσα για το περιοδικό που πάει ένα μήνα μπροστά. Έχω συνηθίσει να μαγειρεύω Χριστουγεννιάτικα στα τέλη του Οκτωβρίου και Πασχαλινά, στις αρχές Μαρτίου. Ακόμη κι έτσι όμως, αυτή η μαγειρίτσα είναι επίκαιρη όλη την Σαρακοστή αφού δεν έχει ίχνος κρέατος. Πάντα με απωθούσε η ιδέα των εντοσθίων και του αυγολέμονου, γι' αυτό έκανα αυτή τη συνταγή που δεν έχει τίποτα από τα δύο, έχει όμως

πλευρώτους -που της δίνουν τη γνωστή υφή- και όλα τα κλασικά μυρωδικά της μαγειρίτσας.  Αν συνιθίζετε να προσθέτετε μαρούλι στη μαγειρίτσα σας, μπορείτε να το βάλετε μαζί με τον άνηθο και τα κρεμμυδάκια. Είναι πολύ-πολύ νόστιμη, το παραδέχονται και ορκισμένοι κανίβαλλοι.

Για 4 άτομα

Θα χρειαστούμε

• 350 γρ μανιτάρια πλευρώτους ψιλοκομμένα
• 4 αγγινάρες καθαρισμένες
• 2 κρεμμύδια
• 2 φρέσκα κρεμμυδάκια
• ½ ματσάκι άνιθο
• 1 ½  λίτρο ζωμό λαχανικών
• ελαιόλαδο
• 2 κουταλιές σούπας κορν φλάουρ
• χυμό από 1 λεμόνι

Σωτάρουμε σε ελαιόλαδο τα ξερά κρεμμύδια και τα πλευρώτους. Ψιλοκόβουμε τις αγκινάρες, τις τρίβουμε με λεμόνι και τις προσθέτουμε στην κατσαρόλα μαζί με ζωμό λαχανικών, αλάτι και πιπέρι. Χαμηλώνουμε τη φωτιά (στο μισό) και βράζουμε για μισή ώρα περίπου.

Αφού τα λαχανικά βράσουν, ανακατεύουμε σε ένα μπολ, ¼ φλ. νερό, κορν φλάουρ, χυμό λεμονιού, ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι και ψιλοκομμένο άνηθο.

Προσθέτουμε το μείγμα στη σούπα, ανακατεύουμε και αφήνουμε σε μέτρια φωτιά για 5 λεπτά. Δοκιμάζουμε και προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι ή λεμόνι. 

 

 

Αγκινάρες γεμιστές

                                  

Οι αγκινάρες είναι πλούσιες σε μαγνήσιο, ποτάσσιο, φωσφόρο, σίδηρο, ασβέστιο κι έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Δεν θα μας ενδιέφεραν όλα αυτά όμως αν δεν ήταν πεντανόστιμες, έτσι δεν είναι; Και ορκίζομαι πως είναι αλλιώς να μου κάτσουν στο λαιμό.

Αν δεν μας νοιάζουν οι θερμίδες, μπορούμε να βάλουμε φέτα αντί για ανθότυρο. 

Θα χρειαστούμε

Για 2-3 άτομα (υπολογίζουμε 3-4 σχετικά μεγάλες αγκινάρες για κάθε άτομο αν πρόκειται για κυρίως πιάτο)

• 8-10 αγκινάρες
• 300 γρ. μαλακό ανθότυρο
• 1 μεγάλη πατάτα  βρασμένη και λιωμένη σε πουρέ
• 1 φλιτζάνι τσαγιού τριμμένη παρμεζάνα
• 10 λιαστές ντομάτες
• 2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα
• 1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένο
• 2-3 κουταλιές ελαιόλαδο
• 3 κουταλιές κοπανισμένη φρυγανιά σικάλεως
• μισό φλιτζάνι φρέσκος ή ξερός βασιλικός
• 1 κουταλιά βούτυρο για το ταψί

Καθαρίζουμε τις αγκινάρες από τα έξω φύλλα, κόβουμε το κοτσάνι ώστε να σταθεί όρθια η αγκινάρα. Κόβουμε τις αγκινάρες από πάνω σχεδόν μέχρι τη μέση και με ένα κουταλάκι αφαιρούμε το εσωτερικό τους, ώστε να γίνει άνοιγμα αρκετό για να χωρέσει η γέμιση. Αφού καθαρίσουμε τις αγκινάρες τις αλείφουμε με λεμόνι για να μην μαυρίσουν και τις βάζουμε σε κρύο νερό για 20 λεπτά.
Έπειτα τις στραγγίζουμε και τις βάζουμε να βράσουν με αρκετό νερό, στο οποίο στύβουμε λίγο λεμόνι και προσθέτουμε μια κουταλιά της σούπας βούτυρο και αλάτι. Τις αφήνουμε να βράσουν, χωρίς όμως να παραβράσουν, γιατί πρέπει να μπορέσουμε να τις γεμίσουμε. Αφού βράσουν, τις βγάζουμε από την κατσαρόλα με τρυπητή κουτάλα και τις και τις αναποδογυρίζουμε σε πιατέλα για να στραγγίσουν.
Λιώνουμε σε μπολ το τυρί και το ανακατεύουμε με την πατάτα.
Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε τηγάνι και ρίχνουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και τα τσιγαρίζουμε για λίγο. Ρίχνουμε τα περιεχόμενα του τηγανιού μαζί με όσο λάδι έχει μείνει, στο μπολ με το μείγμα τυριού. Αν είναι πολύ πηχτό αραιώνουμε με λίγο γάλα.
Παίρνουμε ένα πυρέξ, το βουτυρώνουμε, και απλώνουμε τις αγκινάρες. Ραντίζουμε τις αγκινάρες με λίγο ελαιόλαδο. Τις γεμίζουμε με το μείγμα τυριού και πασπαλίζουμε με την παρμεζάνα. Πασπαλίζουμε με την φρυγανιά και με λίγο λάδι. Αν έχει μείνει μείγμα τυριού, το αραιώνουμε με λίγο γάλα και το χύνουμε τριγύρω από τις αγκινάρες. Τις ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για 15-20 λεπτά μέχρι να ροδίσει η επιφάνειά τους. Τις βγάζουμε από τον φούρνο και στολίζουμε την κάθε αγκινάρα με μια λιαστή ντομάτα και ψιλοκομμένο βασιλικό.